آزمایش تیروئید در بارداری|در آزمایشگاه بیمارستان رسالت

آزمایش تیروئید در بارداری

باروری و چالش های بارداری با بیماری تیروئید

بیماری تیروئید می تواند بر باروری شما و برنامه درمانی شما پس از باردار شدن تأثیر گذار باشد. تیروئید شما در دوران بارداری بسیار مهم است زیرا تولید هورمون های تیروئید، تری یدوتیرونین (T3) و تیروکسین (T4) را تنظیم می کند که هر دو آن ها نقش حیاتی را در رشد مغز و سیستم عصبی کودک شما ایفا می کنند.

هنگامی که بیماری تیروئید در شما تشخیص داده شد، باید به طور منظم در تمام دوران بارداری تحت نظر باشید. اگر علائم بیماری تیروئید را دارید اما تشخیص داده نشده‌اید، مهم است که به یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی اطلاع دهید تا بتوانید به درستی تحت نظارت و درمان قرار بگیرید تا هم شما و هم کودکتان را سالم نگه دارید.

آزمایش تیروئید در بارداری

چالش های بالقوه باروری

کارکرد خوب تیروئید برای داشتن سیستم تناسلی سالم و توانایی شما در بارداری موفق، سلامتی در طول بارداری و به دنیا آوردن نوزادی سالم بسیار مهم است. انجمن تیروئید توصیه می کند که تمام زنانی که به دنبال درمان ناباروری هستند، سطح هورمون محرک تیروئید (TSH) خود را برای رد یا تشخیص بیماری تیروئید بررسی کنند، زیرا می تواند به مشکلات باروری کمک کند. TSH هورمونی می باشد که توسط غده هیپوفیز تولید می شود. غده ای که تولید T3 و T4 می کند.

چند چالش رایج را در ایجا مورد بحث قراردادیم که در صورت تشخیص ندادن، درمان یا درمان ناکافی بیماری تیروئید شما می توانید با آنها مبتلا شوید:

چالش باروری

  • خطر مبتلا شدن به آنچه به عنوان "چرخه تخمک گذاری" شناخته می شود، یک چرخه قاعدگی که در آن بدن شما تخمک آزاد نمی کند، بیشتر است.

چه اتفاقی می افتد

  • اگرچه شما هنوز هم می توانید دوره های قاعدگی را در طول چرخه های تخمک گذاری داشته باشید، نمی توانید باردار شوید زیرا هیچ تخمکی برای بارور شدن آزاد نمی شود.

خوشبختانه، تشخیص و درمان مناسب وضعیت تیروئید شما می‌تواند خطر ابتلا به چرخه‌های عدم تخمک‌گذاری را کاهش دهد. به خاطر داشته باشید که اگر پس از ثابت ماندن عملکرد تیروئید، همچنان چرخه‌های عدم تخمک‌گذاری را انجام می‌دهید، دلایل بالقوه دیگری وجود دارد که باید با مراقبت‌های بهداشتی بررسی کنید. ارائه دهنده ای مانند تغذیه با شیر مادر، تغییرات پیش از یائسگی، اختلال عملکرد آدرنال، بی اشتهایی، مشکلات تخمدان، و سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و غیره.

چالش باروری

  • شما در معرض خطر بیشتری برای داشتن نقص در فاز لوتئال چرخه قاعدگی خود هستید.

چه اتفاقی می افتد

  • اگر فاز لوتئال (دوره بین تخمک گذاری و شروع چرخه قاعدگی بعدی) شما خیلی کوتاه باشد، تخمک بارور شده همراه با خون قاعدگی، قبل از داشتن زمان لازم برای کاشت، دفع می‌شود.

یک فاز لوتئال (دوره بین تخمک گذاری و شروع چرخه قاعدگی بعدی) کوتاه اغلب با نمودار دمای پایه بدن (BBT) شناسایی می شود. در برخی موارد، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ممکن است هورمون محرک فولیکول (FSH)، هورمون لوتئینیزه کننده (LH) و سطح پروژسترون را نیز آزمایش کند.

با توجه به نقایص فاز لوتئال، علت ناباروری و سقط جنین تا حدودی بحث برانگیز است زیرا شناسایی آنها دشوار می باشد. به همین دلیل، شواهد کافی پیدا نشده است که به طور قطعی بگوید که نقایص فاز لوتئال باعث مشکلات باروری می شود، اگرچه تحقیقات تا کنون نشان می دهد که به احتمال زیاد این نقص ها نقشی ایفا می کنند.

تشخیص و درمان مناسب تیروئید ممکن است نقایص فاز لوتئال را در برخی برطرف کند، اما در برخی دیگر، پروژسترون ناکافی - که برای تولید پوشش سالم رحم لازم است - ممکن است مقصر باشد. در این موارد، پروژسترون مکمل به برخی کمک کرده است تا بارداری و نوزادی سالم داشته باشند.

چالش باروری

  • شما در معرض خطر هیپرپرولاکتینمی هستید – سطوح بالای پرولاکتین، هورمونی که مسئول تولید شیر است.

چه اتفاقی می افتد

  • هایپرپرولاکتینمی می تواند اثرات متعددی بر باروری شما داشته باشد، از جمله تخمک گذاری نامنظم و چرخه های عدم تخمک گذاری.

هیپوتالاموس شما هورمون آزاد کننده تیروتروپین (TRH) تولید می کند که به نوبه خود غده هیپوفیز شما را برای تولید TSH تحریک کرده و غده تیروئید شما را برای ترشح هورمون تیروئید بیشتر تحریک می کند. هنگامی که تیروئید شما به درستی کار نکند، سطوح بالایی از TRH ممکن است تولید بشود که می تواند باعث ترشح بیشتر پرولاکتین توسط غده هیپوفیز شما بشود.

در افراد شیرده، سطوح بالاتر پرولاکتین تولید شده برای تحریک تولید شیر اغلب به جلوگیری از بارداری نیز کمک می کند، که نشان می دهد چرا وقتی سطح پرولاکتین شما خیلی بالاست و در تلاش برای باردار شدن هستید، مشکلات باروری ممکن است رخ دهد.

ترسیم چرخه قاعدگی و علائم باروری، همراه با انجام آزمایش خون برای اندازه گیری سطح پرولاکتین، می تواند به پزشک در تشخیص هیپرپرولاکتینمی کمک کند. اگر تشخیص و درمان مناسب تیروئید مشکل پرولاکتین را حل نکرد، ممکن است چندین دارو مانند بروموکریپتین یا کابرگولین تجویز شود که می تواند به کاهش سطح پرولاکتین شما کمک کند و چرخه و تخمک گذاری شما را به حالت عادی بازگرداند.

چالش باروری

  • بیماری تیروئید می تواند منجر به شروع زودتر یائسگی و یائسگی شود.

چه اتفاقی می افتد

  • یائسگی ممکن است قبل از 40 سالگی یا در اوایل دهه 40 شما اتفاق بیفتد و باعث کوتاه شدن سال های باروری و کاهش باروری در سنین پایین تر شود.

محدوده زمانی قبل از یائسگی که سطح هورمونی شما درحال کاهش می یابد، تا 10 سال می تواند طول بکشد. و معمولا میانگین سن یائسگی، زمانی که دوره قاعدگی خود را به طور کامل متوقف می کنید، 51 سال است. این بدان معناست که وقتی شما به بیماری تیروئید مبتلا هستید، ممکن است در حدود 30 سالگی علائم شروع شود.

اگر تغییرات قبل از یائسگی را تجربه می کنید، یک ارزیابی کامل باروری، از جمله ارزیابی ذخیره تخمدان، FSH، LH و سایر هورمون ها، می تواند توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی برای ارزیابی وضعیت باروری شما انجام شود. بر اساس یافته‌ها، یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی ممکن است توصیه‌هایی در مورد اینکه آیا شما کاندید حاملگی طبیعی هستید یا به کمک باروری نیاز دارید، ارائه دهد.

مسئولیت مراقبت خود را بر عهده بگیرید

با کمال تعجب، برخی از پزشکان و کلینیک های باروری به آزمایش تیروئید یا مدیریت بیماری تیروئید در دوران پیش از بارداری، کمک باروری (ART) یا اوایل بارداری توجه زیادی نمی کنند. یک پزشک ناباروری را انتخاب کنید که به تیروئید تسلط دارد و برنامه ای برای اطمینان از اینکه بیماری تیروئید شما در بارداری سالم اختلال ایجاد نمی کند، تهیه کنید.

 

غربالگری در بارداری

به طور کلی، طبق دستورالعمل های انجمن تیروئید، غربالگری جهانی تیروئید در دوران بارداری قابل توجیه نیست. با این حال، انجمن تیروئید توصیه می کند به کسانی که باردار هستند، سطح TSH خود را در صورت داشتن هر یک از عوامل خطر زیر بررسی کنند:

  • سابقه شخصی اختلال عملکرد تیروئید
  • علائم یا نشانه های بیماری تیروئید در حال حاضر
  • سابقه خانوادگی بیماری تیروئید
  • گواتر (تورم در غده تیروئید)
  • جواب مثبت برای آنتی بادی های تیروئیدی بالا
  • سابقه جراحی تیروئید و یا پرتودرمانی گردن و سر
  • دیابت نوع 1
  • سابقه ناباروری، سقط جنین یا زایمان زودرس
  • سایر اختلالات خود ایمنی که اغلب با بیماری خودایمنی تیروئید مرتبط هستند مانند ویتیلیگو، نارسایی غده فوق کلیوی، هیپوپاراتیروئیدیسم، گاستریت آتروفیک، کم خونی پرنیشیوز، اسکلروز سیستمیک، لوپوس اریتماتوز سیستمیک و سندرم شوگرن
  • چاقی مرضی، به عنوان شاخص توده بدنی (BMI) بیش از 40 تعریف می شود
  • سن بالای 30 سال
  • سابقه درمان با کوردارون (آمیودارون) برای (آریتمی) بی نظمی ریتم قلب
  • سابقه درمان با لیتیوم
  • مواجهه اخیر با ید به عنوان ماده عامل در یک آزمایش پزشکی
  • زندگی در منطقه ای که ید کافی در نظر گرفته نمی شود

تغییرات هورمون تیروئید

هورمون های تیروئید برای رشد عصب و مغز کودک در حال رشد بسیار ضروری هستند. حتی در کسانی که بیماری تیروئید ندارند، بارداری بر تیروئید استرس وارد می کند و تولید هورمون های تیروئید T3 و T4 را تقریبا 50 درصد افزایش می دهد. علت این است که در طول سه ماهه اول، کودک شما هنوز در حال رشد و توسعه غده تیروئیدی است که قادر به تولید هورمون های خود باشد، بنابراین آنها کاملاً به عرضه شما بستگی دارند که از طریق جفت تحویل داده می شود.

بعد از حدود 12 تا 13 هفته، غده تیروئید کودک شما رشد می کند و مقداری هورمون تیروئید تولید می کند و همچنین به دریافت هورمون تیروئید از شما از طریق جفت ادامه می دهد. هنگامی که باردار هستید، افزایش تقاضا برای هورمون های تیروئید تا زمان تولد نوزاد ادامه می یابد.

تولید اضافی هورمون تیروئید اغلب باعث می شود غده تیروئید شما حدود 10 درصد رشد کند، اگرچه این معمولاً قابل توجه نیست. با این حال، در برخی موارد، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند این تورم را در تیروئید شما (گواتر) ببیند یا احساس کند.

از آنجایی که عملکرد طبیعی تیروئید در دوران بارداری متفاوت است، سطح TSH شما احتمالاً با پیشرفت از سه ماهه اول به سوم تغییر می کند، که یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی با آزمایش خون آن را بررسی می کند. اساسی ترین آنها آزمایش TSH است که مقدار هورمون محرک تیروئید را در خون شما سنجش می کند.

در حالت ایده آل، بیماری تیروئید باید قبل از بارداری تشخیص داده شود و به درستی درمان شود. و اگر برای کم کاری تیروئید تحت درمان هستید و قصد بارداری دارید، قبل از بارداری، شما و یک پزشک باید برنامه ای برای تایید بارداری خود در اسرع وقت و افزایش دوز جایگزینی هورمون تیروئید به محض بارداری داشته باشید.

مشکلات دوران بارداری

انواع مختلف بیماری‌های تیروئید در مورد مدیریت آن‌ها در بارداری بحث های متفاوتی دارند.

کم کاری تیروئید

هنگامی که تیروئید شما نمی تواند در دوران بارداری خود را حفظ کند، سطح TSH شما در شرایط کم کاری تیروئید بالا می رود که نشان دهنده وضعیت کم کاری تیروئید (کم کار) است. چنانچه کم کاری تیروئید شما درمان نشود و یا به اندازه کافی درمان نشود، می تواند علت سقط جنین، مرده زایی، زایمان زودرس و مشکلات رشدی و حرکتی در کودک شما بشود. توصیه انجمن تیروئید این است که، قبل از باردار شدن، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی باید دوز داروهای جایگزین هورمون تیروئید را به گونه ای تنظیم کند که TSH شما به کمتر از 2.5 mIU/L برسد تا احتمال خطر افزایش TSH در سه ماهه اول بارداری کاهش بیابد.

در واقع ممکن است نیاز داشته باشید که دوز داروی تیروئید خود را 40 تا 50 درصد در دوران بارداری افزایش دهید. در واقع، انجمن تیروئید می گوید که 50٪ تا 85٪ از افراد کم کاری تیروئید باید دوز خود را در دوران بارداری افزایش دهند، و این احتمال بیشتر است اگر شما درمان با ید رادیواکتیو یا جراحی تیروئید داشته باشید.

طبق دستورالعمل‌های انجمن تیروئید، افزایش جایگزینی هورمون تیروئید باید به محض اینکه فکر می‌کنید باردار هستید در خانه شروع شود (از ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود دستورالعمل‌های مربوط به این موضوع را بخواهید) و تا حدود هفته‌های 16 تا 20 ادامه یابد، پس از آن سطح هورمون تیروئید شما افزایش می‌یابد.

در نیمه اول بارداری، هر چهار هفته یکبار و سپس بین هفته های 26 تا 32 به آزمایش تیروئید احتیاج دارید تا مطمئن شوید TSH شما در رنج خوبی است. شش هفته پس از تاریخ زایمان، دوزهای دارویی شما باید با نظارت دقیق، به سطح قبل از بارداری کاهش یابد.

بیماری هاشیموتو

بیماری هاشیموتو که با نام تیروئیدیت هاشیموتو نیز شناخته شده است، یک بیماری خودایمنی می باشد که تیروئید شما را مورد حمله قرار داده و به تدریج از بین میبرد. کم کاری تیروئید یک پیامد شایع هاشیموتو است، بنابراین اگر کم کاری تیروئید دارید، به همان برنامه درمانی ذکر شده در بالا نیاز دارید.

با این حال، باید توجه بیشتری به نگه داشتن سطح TSH خود زیر 2.5 میلی لیتر U/L شود، به خصوص اگر آنتی بادی های تیروئیدی دارید که اغلب در بیماری هاشیموتو وجود دارد. هر چه سطح TSH شما بالاتر باشد، هنگامی که شما آنتی بادی تیروئید نیز دارید، خطر سقط جنین بیشتر می شود. تحقیقات منتشر شده در سال 2014 نشان می دهد که اگر سطح TSH شما بالاتر از 2.5 mIU/L.5 باشد، خطر سقط جنین به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.

پرکاری تیروئید

اگر در دوران بارداری سطح TSH شما کمتر از حد طبیعی است، این نشان می دهد که تیروئید شما بیش فعال است، بنابراین یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی باید از شما آزمایش کند تا علت پرکاری تیروئید شما را مشخص کند. این می تواند یک مورد موقتی باشد که با پرپرتیروئیدیسم (شرایط بارداری که باعث تهوع شدید صبحگاهی می شود)، بیماری گریوز (اختلال خودایمنی تیروئید که شایع ترین علت پرکاری تیروئید است) یا ندول تیروئید مرتبط است.

در دوران بارداری، پرکاری تیروئید اغلب ناشی از بیماری گریوز یا پرکاری موقت بارداری است، بنابراین یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی باید بین این دو تفاوت قائل شود. این می تواند کمی مشکل باشد زیرا شما نمی توانید اسکن جذب ید رادیواکتیو تیروئید خود را در دوران بارداری انجام دهید زیرا خطر برای کودک شما ایجاد می کند. یک پزشک برای تعیین علت پرکاری تیروئید شما باید به سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی، علائم و علائم بالینی و آزمایش خون تکیه کند.

اگر استفراغ کرده‌اید، سابقه قبلی بیماری تیروئید نداشته‌اید، علائم پرکاری تیروئید شما عموماً خفیف است و هیچ شواهدی مبنی بر تورم تیروئید یا برآمدگی چشم‌ها که می‌تواند همراه با بیماری گریوز باشد، وجود ندارد، یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی احتمالاً پرکاری تیروئید و  پرکاری تیروئید بارداری موقت شما را بررسی می‌کند. آزمایش خون برای بررسی سطوح بالای هورمون بارداری گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) نیز ممکن است این تشخیص را تایید کند، زیرا سطوح بسیار بالای hCG اغلب با افزایش استفراغ بارداری مشاهده می شود و می تواند باعث پرکاری تیروئید موقت شود.

در مواردی که به وضوح مشخص نیستند، بسته به آنچه پزشک شما به دنبال آن است، ممکن است سطح تیروکسین کل (TT4)، تیروکسین آزاد (FT4)، تری یدوتیرونین کل (TT3) و/یا آنتی بادی گیرنده TSH TRAb)) بررسی شود. بوسیله این آزمایش‌های خون معمولاً می‌توانند علت پرکاری تیروئید شما را محدود کنند تا پزشک بتواند آن را به طور مناسب درمان کند.

 

اهمیت درمان

زمانی که باردار هستید و به دلیل بیماری گریوز یا گره های تیروئید دچار پرکاری تیروئید می شوید، باید بلافاصله درمان را شروع کنید. درمان نشدن پرکاری تیروئید می تواند باعث فشار خون بالا، طوفان تیروئید، نارسایی احتقانی قلب، سقط جنین، زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد یا حتی مرده زایی بشود. برای بیماران باردار و غیر باردار، درمان معمولاً با مصرف داروهای ضد تیروئید شروع می شود.

در مواردی که در حال حاضر تحت درمان با دوز پایین داروهای ضد تیروئید هستید و عملکرد تیروئید شما طبیعی است، پزشک ممکن است شما را حداقل در سه ماهه اول بارداری که بیشتر مستعد ابتلا به آن است، قطع کند. باید به دقت تحت نظر باشید، تا زمانی که عملکرد تیروئید شما نرمال باشد، هر یک تا دو هفته یک بار در سه ماهه اول و هر دو تا چهار هفته یک بار در سه ماهه دوم و سوم بارداری، TSH و FT4 یا TT4 خود را بررسی کنید.

در غیر این صورت، اگر به تازگی تشخیص داده شده باشد، برای مدت طولانی از داروهای ضد تیروئید استفاده نکرده‌اید، یا در معرض خطر بالای ابتلا به تیروتوکسیکوز (شرایطی که به علت وجود هورمون تیروئید بیش از اندازه در سیستم شما ایجاد شده است) هستید. درنتیجه دوز به گونه‌ای تنظیم می‌شود که کمترین حد دوز ممکن از داروهای ضد تیروئید را مصرف بکنید، در شرایطی که همچنین T4 آزاد خود را در بالای محدوده طبیعی یا کمی بالاتر از آن نگه دارید. این از کودک شما در برابر قرار گرفتن در معرض بیش از حد محافظت می کند زیرا این داروها برای کودک بیشتر از شما قوی هستند.

اگر با وجود درمان، پرکاری تیروئید شما کنترل نشده است، ممکن است تیروئیدکتومی (جراحی تیروئید) توصیه شود. مناسبترین زمان برای تیروئیدکتومی در سه ماهه دوم بارداری می باشد که احتمال بسیار کمی دارد که جنین شما را بتواند بخطر بیندازد.

اگر باردار هستید یا ممکن است به دلیل خطراتی که برای جنین شما دارد، هرگز نباید درمان با ید رادیواکتیو (RAI) انجام دهید. و اگر RAI داشته اید، باید بارداری را حداقل شش ماه پس از درمان به تعویق بیندازید.

بیماری گریوز

چه بیماری گریوز فعال داشته باشید و چه در گذشته به آن مبتلا بوده اید، کودک شما در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید، چه در رحم (جنین) و چه پس از تولد (نوزادی) است.

مواردی که می توانند بر این خطرات تأثیر گذار باشند عبارتند از:

  • پرکاری تیروئید کنترل نشده در طول بارداری شما، که می تواند باعث کم کاری تیروئید مرکزی گذرا در کودک شما شود.
  • استفاده از دوزهای بالای داروهای ضد تیروئید که می تواند باعث کم کاری تیروئید جنین و نوزاد بشود.
  • داشتن مقادیر بالایی از آنتی بادی های گیرنده TSH (TRAB) در نیمه دوم بارداری که می تواند دلیل پرکاری تیروئید جنین یا نوزاد شود.

انجمن تیروئید آزمایش سطوح TRAb را در افراد باردار در این سناریوها توصیه می کند:

  • شما تحت درمان با ید رادیواکتیو یا جراحی بعلت بیماری گریوز بوده اید
  • زمانی که متوجه شدید باردار هستید، داروی ضد تیروئید مصرف می کردید
  • اگر ضروری است که شما در طول بارداری خود از داروهای ضد تیروئید استفاده کنید، در این صورت سطح TRAb شما باید به صورت دوره ای مورد بررسی قرار گیرد.

هنگامی که شما TRAb دارید، همانطور که در 95 درصد از بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید فعال از گریوز وجود دارد، این آنتی بادی ها می توانند از جفت عبور کنند و اگر سطح آن بیش از حد بالا برود، تیروئید کودک شما را تحت تاثیر قرار می دهد. مقدار TRAb که بیش از سه برابر بالاتر از حد طبیعی است، نشانگری برای پیگیری کودک شما در نظر گرفته می‌شود که در حالت ایده‌آل باید به یک پزشک متخصص برای مادر و جنین مراجعه شود.

در طول سه ماهه اول، اگر سطح TRAb شما بالا باشد، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی باید در طول بارداری شما را به دقت تحت نظر داشته باشد تا درمان شما به گونه ای تنظیم شود که خطر را برای شما و کودکتان به حداقل برساند.

در مواردی که سطح TRAb شما بالا می ماند و/یا پرکاری تیروئید شما به خوبی کنترل نمی شود، ممکن است چندین سونوگرافی انجام دهید. اینها باید به دنبال شواهدی از اختلال عملکرد تیروئید در کودک در حال رشد شما باشند، مانند رشد آهسته، ضربان قلب سریع، علائم نارسایی احتقانی قلب و بزرگ شدن تیروئید.

اگر شما به عنوان فردی با بیماری گریوز زایمان می کنید، نوزاد شما باید از نظر پرکاری تیروئید مادرزادی/نوزادی و کم کاری تیروئید که پیامدهای جدی برای نوزادان دارد، ارزیابی شود. در واقع، انجمن تیروئید توصیه می کند که همه نوزادان دو تا پنج روز پس از تولد از نظر اختلال عملکرد تیروئید غربالگری شوند.

ندول های تیروئید

خوشبختانه، اکثریت قریب به اتفاق گره های تیروئید سرطانی نیستند. انجمن تیروئید به افراد باردار با گره های تیروئید توصیه می کند که سطح TSH خود را اندازه گیری کنند و برای تعیین ویژگی های ندول و نظارت بر رشد آنها سونوگرافی انجام دهند.

اگر سابقه خانوادگی کارسینوم مدولاری تیروئید یا نئوپلازی غدد درون ریز متعدد (MEN) دارید، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ممکن است سطح کلسی تونین شما را نیز بررسی کند، اگرچه هیئت منصفه هنوز تا آنجا که واقعاً این اندازه گیری مفید است بررسی می کند.

همچنین ممکن است نمونه برداری از ندول (ها) با سوزن نازک آسپیراسیون (FNA) انجام دهید، به خصوص اگر سطح TSH شما کمتر از حد طبیعی نباشد. در مواردی که ندول دارید و TSH شما پایین‌تر از حد طبیعی است، پزشک ممکن است FNA را تا بعد از زایمان موکول کند، اما از آنجایی که در دوران بارداری بی‌خطر تلقی می‌شود، می‌توانید FNA را در هر زمانی انجام دهید.

هنگامی که گره یا ندول تیروئید شما باعث پرکاری تیروئید می شود، ممکن است نیاز به درمان با داروهای ضد تیروئید داشته باشید. این امر همانند سایر افراد مبتلا به پرکاری تیروئید انجام می شود: یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مصرف دارو شما را در کمترین دوز ممکن قرار می دهد تا FT4 یا TT4 خود را کمی بالاتر از محدوده طبیعی نگه داشته و خطرات احتمالی برای کودک شما به حداقل برسد.

سرطان تیروئید

هنگامی که ندول های سرطانی تیروئید در طول سه ماهه اول یا دوم کشف می شوند، به ویژه اگر مربوط به سرطان تیروئید پاپیلاری، شایع ترین نوع باشد، پزشک شما می خواهد با استفاده از سونوگرافی، سرطان را از نزدیک بررسی کند تا ببیند چگونه است و آیا رشد می کند یا خیر. اگر تا قبل از هفته های 24 تا 26 بارداری مقدار رشد مناسبی داشته باشید، احتمال دارد برای برداشتن آن نیاز به جراحی داشته باشید.

اگر سرطان ثابت بماند یا در نیمه دوم بارداری شما کشف شود، پزشک شما احتمالاً توصیه می‌کند تا پس از تولد نوزاد برای انجام عمل جراحی صبر کنید.

در مورد سرطان آناپلاستیک یا مدولاری تیروئید، انجمن تیروئید توصیه می کند که جراحی فوری به طور جدی در نظر گرفته شود.

با هر نوع سرطان تیروئید، پزشک شما از داروهای جایگزین هورمون تیروئید استفاده می‌کند اگر قبلاً آن را مصرف نمی کردید، و شما را از نزدیک تحت نظر دارد تا TSH شما در همان محدوده هدف قبل از بارداری باشد.

نیاز به ید

ید رژیم غذایی عامل اصلی سازنده برای تولید هورمون تیروئید در بدن شما می باشد. همانطور که قبلاً گفته شد، وقتی باردار هستید، اندازه تیروئید شما افزایش می‌یابد و شروع به تولید هورمون‌های تیروئید بیشتری می‌کند تا نیازهای والدین و نوزاد را برآورده کند. تحقیقات انجام شده در سال 2009 نشان می دهد که برای افزایش تولید هورمون تیروئید به 50 درصد بیشتر ید روزانه در دوران بارداری نیز نیاز دارید.

افراد باردار باید روزانه 250 میکروگرم ید دریافت کنند. در حالی که اکثر افرادی که توانایی باردار شدن در ایالات متحده را دارند کمبود ید ندارند، این گروه نیز بیشترین احتمال ابتلا به کمبود ید خفیف تا متوسط ​​را دارد.

از آنجایی که تعیین دقیق افرادی که ممکن است در معرض کمبود ید باشند دشوار است، انجمن تیروئید، انجمن غدد درون ریز، انجمن تراتولوژی و انجمن اطفال، همگی توصیه می کنند که افراد باردار روزانه 150 میکروگرم مکمل یدید پتاسیم مصرف کنند. در حالت ایده آل، این باید سه ماه قبل از لقاح شروع شود و تا شیردهی ادامه یابد.

استثنا: اگر برای کم کاری تیروئید از لووتیروکسین استفاده می کنید، نیازی به مکمل های ید ندارید.

به طور غیرقابل توضیحی، تعداد زیادی از ویتامین های دوران بارداری بدون نسخه حاوی ید نیستند، بنابراین حتما برچسب ها را به دقت بررسی کنید. در آنهایی که این کار را انجام می دهند، ید معمولاً از یدید پتاسیم است.

در حالی که بیماری تیروئید می تواند بر توانایی شما برای باردار شدن و خود بارداری شما تأثیر بگذارد، داشتن فرزند نیز می تواند باعث تیروئیدیت پس از زایمان شود. مهم است که پس از بارداری به نظارت دقیق تیروئید خود ادامه دهید تا اطمینان حاصل شود که به درستی مدیریت می شوید.

سوالات متداول

چه مشکلاتی از کم کاری تیروئید در دوران بارداری ممکن است رخ دهد؟

خطرات ناشی از کم کاری تیروئید درمان نشده در بارداری شامل احتمال سقط جنین، مرده زایی، زایمان زودرس و مشکلات رشدی می باشد که بر کودک تاثیر گذار است.

علت اختلال در عملکرد تیروئید چیست؟

اختلال عملکرد تیروئید یا بیماری تیروئید می تواند ناشی از تعدادی بیماری یا شرایط دیگر باشد که بر غده تیروئید و توانایی آن در ساخت هورمون تأثیر می گذارد.

عوامل دخیل در کم کاری تیروئید (تیروئید کم کار) می تواند شامل بیماری هاشیموتو، پرتودرمانی، یک مشکل مادرزادی، تیروئیدیت (التهاب غده تیروئید)، برخی داروها، کمبود ید و غیره باشد.

پرکاری تیروئید (تیروئید پرکار) می تواند ناشی از بیماری گریوز، ندول ها (ندول های پرکار در تیروئید)، تیروئیدیت و ید بیش از حد باشد.

شرایط و زمان آزمایش تیروئید در بارداری به چه صورت است؟

آزمایش تیروئید احتیاج  به ناشتا بودن ندارد؛ اما معمولا چون پزشکان همراه با این آزمایش، آزمایشی مثل قند خون را هم تجویز کند. آزمایش قند خون نیاز یه ناشنایی دارد؛ بنابراین بهتر این است که قبل از انجام آزمایش از پزشکتان یا مسئول آزمایشگاه در مورد الزام آزمایشتان به ناشتایی سوال کنید.

برای داشتن نتایجی دقیق بهتر است شب قبل از آزمایش، خوابی مفید حداقل ۹ ساعت داشته باشید و در حین انجام آزمایش هم سعی کنید استرسی نداشته باشید زیرا روی آزمایشتان تاثیر میگذارد.

درنتیجه شما می‌توانید برای انجام این تست هر زمان از روز به آزمایشگاه بروید؛ اما بهترین زمان انجام آن هنگام صبح است.

آیا دوز مصرفی لووتیروکسین در دوران بارداری نیازی به تنظیم دارد؟

در بیشتر موارد، بله. مطالعه ای بر روی 81 زن باردار مبتلا به کم کاری تیروئید به خوبی کنترل شده، نشان داد که 84 درصد نیاز به افزایش دوز مصرفی خود دارند، معمولاً در سه ماهه اول بارداری. انجمن تیروئید توصیه می کند که افراد مبتلا به کم کاری تیروئید باید قبل از بارداری دوز تنظیم شده ای از داروهای جایگزین هورمون تیروئید را از یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی دریافت کنند.

آزمایش تیروئید در بارداری باید چه رنجی باشد؟

مقدار طبیعی هورمون‌های تیروئید در سه ماهه‌های مختلف بارداری متغیر است و در سه ماهه اول افزایش پیدا می‌کنند و پس از این دوره مقدارشان کمتر می‌شود.

آزمایش تیروئید در بارداری به چه صورت انجام میشود؟

آزمایش تیروئید در  بارداری باید هر سه ماه یک بار تکرار شود و انجام این آزمایش به این صورت است که مقداری خون از رگ‌های شما گرفته می شود.

شما میتوانید برای تست های چکاپ تخصصی تیروئید خود به آزمایشگاه بیمارستان رسالت(رویال تهران) واقع در ضلع شرقی پل سیدخندان مراجعه فرمایید. ما مفتخریم تا با بروزترین تجهیزات، کارشناسان متخصص و با تجربه، بالاترین دقت و صحت جوابدهی آماده  خدمتگذاری به شما عزیزان باشیم.

 آزمایش تیروئید در بارداری

مطالب مرتبط :

عوارض تیروئید کم کار

آزمایش تیروئید در منزل

بهترین زمان انجام آزمایش تیروئید

عوارض تیروئید کم کار|آزمایشگاه شبانه روزی بیمارستان رسالت

عوارض تیروئید کم کار

کم کاری تیروئید (اختلال متابولیک) و یا عوارض کم کاری تیروئید

کم کاری تیروئید که به آن میکسدما نیز می گویند، کمبود تولید هورمون توسط غده تیروئید است.

علل کم کاری تیروئید

کم کاری تیروئید معمولاً ناشی از اختلال در غده تیروئید است که در این مورد به عنوان کم کاری تیروئید اولیه توصیف می شود. کم کاری تیروئید اولیه مادرزادی، به دلیل فقدان یا رشد غیرطبیعی تیروئید در رحم و نقص های ارثی در سنتز هورمون تیروئید ایجاد می شود. علت اصلی کم کاری تیروئید اولیه اکتسابی، تیروئیدیت خودایمنی مزمن (التهاب تیروئید) است. این بیماری دو شکل دارد: تیروئیدیت هاشیموتو (بیماری هاشیموتو) که با گواتر (بزرگ شدن تیروئید) مشخص می شود و تیروئیدیت آتروفیک که با کوچک شدن غده تیروئید مشخص می شود. همچنین نوعی کم کاری تیروئید به نام کم کاری تیروئید مرکزی وجود دارد که در آن کمبود تیروتروپین (هورمون محرک تیروئید؛ TSH)، هورمون غده هیپوفیز قدامی که تیروئید را کنترل می کند، وجود دارد. کم کاری تیروئید مرکزی ممکن است به دلیل بیماری هیپوفیز یا کمبود هورمون آزاد کننده تیروتروپین، هورمون هیپوتالاموس که ترشح تیروتروپین را حفظ می کند، ایجاد شود.

عوارض تیروئید کم کار

کم کاری تیروئید همچنین ممکن است در اثر درمان های پرکاری تیروئید، مانند درمان با رادیو ید یا جراحی ایجاد شود. علاوه بر این، درمان برخی سرطان‌ها، مانند جراحی سرطان تیروئید و پرتودرمانی با پرتو خارجی به گردن به منظور درمان بیماران مبتلا به تومورهای غدد لنفاوی گردن (بیماری هوچکین) یا حنجره نیز ممکن است باعث کم کاری تیروئید شود. علل دیگر عبارتند از بیماری های نفوذی تیروئید، کمبود شدید ید (ید جزء ضروری هورمون تیروئید است و فقط از طریق رژیم غذایی در دسترس است)، و برخی داروها (مانند کربنات لیتیوم، ید و داروهای حاوی ید).

تظاهرات بالینی کم کاری تیروئید

مانند سایر بیماری های تیروئید، کم کاری تیروئید در زنان بیشتر از مردان است. شروع معمولاً تدریجی است و چندین سال طول می‌کشد تا علائم و نشانه‌های قابل توجه ایجاد شود. با این حال، ممکن است ناگهانی باشد و فقط چند ماه طول بکشد تا ایجاد شود. شروع ناگهانی کم کاری تیروئید بیشتر پس از درمان پرکاری تیروئید با ید رادیویی رخ می دهد. در برخی موارد، کم کاری تیروئید بسیار خفیف است و تشخیص آن دشوار است، زیرا علائم کمی ایجاد می کند. در این بیماران، این وضعیت ممکن است به افزایش سن نسبت داده شود. در موارد دیگر، کم کاری تیروئید می تواند بسیار شدید باشد، به خصوص اگر اجازه داده شود ماه ها یا سال ها بدون درمان پیشرفت کند.

تظاهرات بالینی کم کاری تیروئید با کند شدن بیشتر عملکردهای بدن مشخص می شود. علائم عصبی عضلانی شامل: کند شدن فکر، گفتار و عمل است؛ بی حالی و خستگی، خواب آلودگی، درد و ضعف عضلانی و رفلکس های آهسته؛ سایر علائم رایج: خشکی پوست و مو، کاهش تعریق، پف چشم، عدم تحمل سرما، عمیق شدن صدا، کاهش اشتها اما تمایل به افزایش وزن، یبوست، دوره های قاعدگی نامنظم و افزایش جریان خون قاعدگی در زنان است. انقباض قلب و ضربان قلب در نتیجه کم کاری تیروئید کاهش می یابد. در مراحل بعدی کمبود تیروئید، ممکن است مایع در اطراف قلب جمع شود و باعث ایجاد وضعیتی به نام افیوژن پریکارد شود. کم کاری تیروئید همچنین غلظت کلسترول سرم را افزایش می دهد. کم کاری تیروئید در کودکان بسیار کوچک باعث ناتوانی ذهنی و در کودکان در هر سنی باعث کندی رشد می شود. در موارد نادر، کم کاری تیروئید تهدید کننده زندگی است، به این میکسدما کما می گویند. اصطلاح میکسدما به ضخیم شدن پوست و سایر اندام ها به دلیل تجمع گلیکوزآمینوگلیکان ها (کربوهیدرات ها و پروتئین های بزرگ) مرتبط با غلظت کم هورمون تیروئید در سرم اشاره دارد. کما میکسدما با عدم پاسخگویی، دمای پایین بدن (هیپوترمی) و افسردگی تنفسی مشخص می شود. این وضعیت معمولاً با مصرف داروهای آرام بخش، قرار گرفتن در معرض سرما یا عفونت ایجاد می شود و اغلب در زنان مسن رخ می دهد.

کرتینیسم

کم کاری تیروئید در نوزادان، اگرچه قابل درمان است، اما گاهی اوقات می تواند منجر به ناتوانی ذهنی شدید و عقب ماندگی رشد و کوتولگی شود. رشد طبیعی جنین نیاز به هورمون تیروئید تولید شده توسط مادر و جنین دارد. در 12 هفته اول بارداری، جنین به هورمون تیروئید مادر وابسته است. در حدود 12 هفتگی غده تیروئید جنین شروع به کار می کند، اگرچه مقداری از هورمون تیروئید مادر از جفت عبور می کند تا به گردش خون جنین برسد. شدیدترین اختلال در رشد ذهنی و اسکلتی جنین که به عنوان کرتینیسم شناخته می شود، زمانی رخ می دهد که مادر و جنین هر دو دچار کمبود تیروئید باشند. این معمولاً در مناطقی از جهان که کمبود شدید ید یک مشکل است، بیشتر اتفاق می‌افتد. کرتینیسم همچنین در نوزادانی که بافت تیروئید کمی دارند یا اصلاً بافت ندارند رخ می دهد، به خصوص اگر کم کاری تیروئید خیلی زود پس از تولد تشخیص داده نشود. توانایی پیشگیری از کرتینیسم با درمان سریع، منجر به غربالگری معمول برای کم کاری تیروئید در نوزادان شده است.

تشخیص و درمان کم کاری تیروئید

تشخیص کم کاری تیروئید با اندازه گیری تیروکسین سرم (هورمون تیروئید تولید شده در بیشترین مقدار) و تیروتروپین تایید می شود. اندازه گیری هورمون سرم آزاد، هورمون هایی را شناسایی می کند که به پروتئین های خون متصل نیستند و بنابراین آزادانه در بدن گردش می کنند. اندازه‌گیری کل هورمون سرم، هورمون‌هایی را شناسایی می‌کند که به پروتئین در خون و هورمون‌های آزاد متصل هستند. این اندازه گیری ها مهم هستند زیرا هورمون های تیروئید آزاد از نظر متابولیکی فعال هستند، در حالی که هورمون های متصل به پروتئین ها فعال نیستند. در کم کاری تیروئید، یافته های معمول عبارتند از غلظت کم تیروکسین تام و آزاد سرم و غلظت بالای تیروتروپین سرم. یک استثنا این است که غلظت تیروتروپین سرم در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید ناشی از بیماری هیپوتالاموس یا هیپوفیز، نرمال یا کم است. برخی از بیماران غلظت سرمی تیروتروپین بالایی دارند اما غلظت سرمی تیروکسین و تری یدوتیرونین طبیعی است (هورمون تیروئیدی که معمولاً در کمترین مقدار تولید می شود). این به عنوان کم کاری تیروئید تحت بالینی شناخته می شود و این بیماران علائم و نشانه های کم کاری تیروئید، کم یا بدون آن هستند.

بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید باید با تیروکسین در دوزهای کافی برای افزایش غلظت تیروکسین سرم و کاهش غلظت تیروتروپین سرم درمان شوند. این درمان غلظت تیروکسین و تیروتروپین سرم را عادی می کند و معمولاً برای معکوس کردن علائم و نشانه های کم کاری تیروئید در بیماران در تمام سنین کافی است. در نوزادان تازه متولد شده، درمان با تیروکسین بر اساس اندازه گیری تیروتروپین و تیروکسین در خون که چند روز پس از تولد از نوزاد گرفته می شود، آغاز می شود. درمان سریع منجر به رشد طبیعی می شود.

 مطالب مرتبط :

قیمت آزمایش تیروئید

غذای بیماران تیروئیدی

علائم پرکاری تیروئید

غذای بیماران تیروئیدی|رژیم غذای بیماران تیروئیدی

غذای بیماران تیروئیدی

نکات تغذیه ای برای بیماران تیروئیدی:

در حالی که غذاها و مکمل های خاص نمی توانند بیماری تیروئید را درمان کنند، خوردن یک رژیم غذایی سالم و مناسب می تواند از عملکرد تیروئید شما حمایت کند، به حفظ یا کاهش وزن کمک کند و حتی ممکن است به کاهش برخی از علائم شما مانند خستگی، یبوست و ... کمک کند.

تحقیقات بیشتری برای درک بهتر تاثیر غذا بر سلامت تیروئید مورد نیاز است، اما برخی شواهد علمی برای تاثیر برخی مواد مغذی بر عملکرد تیروئید وجود دارد.

وقتی به دنبال ایجاد برخی تغییرات هستید، بایدها و نبایدهای زیر مکان خوبی برای شروع هستند. به دنبال کمک یک متخصص تغذیه باشید که می تواند شما را راهنمایی کند.

استرس رژیم غذایی را محدود کنید

استرس رژیم غذایی در بدن شما ناشی از خوردن غذاهایی است که سبب:

1-التهاب، حساسیت یا پاسخ آلرژیک

ا2-فزایش یا نوسانات سریع در قند خون می شوند

یا حاوی:

سموم یا مواد شیمیایی هستند که می توانند پاسخ های ایمنی را تحریک کنند

مقادیر بالای چربی های ناسالم دارند

غذاهای فرآوری شده را کنار بگذارید.

غذاهای فرآوری شده تاثیر مستقیمی بر عملکرد تیروئید ندارند، اما زمانی که به شدت فرآوری شوند، مانند پیتزای منجمد، شام مایکروویو و دونات، برای هیچ‌کسی سالم نیستند. برخی از غذاهای بسیار فرآوری شده (مانند گوشت های فرآوری شده) حتی حاوی مواد خاصی هستند که سرطان زا (سرطان زا) در نظر گرفته می شوند.

همچنین، غذاهایی که به شدت فرآوری شده اند، معمولا کالری زیادی دارند که برای بدن مفید نیستند. اگر می توانید، بهتر است میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و غذاهایی را انتخاب کنید که حداقل فرآوری برای انها اتفاق افتاده باشد .

 نمک خوراکی را کنار بگذارید

اکثر افراد نمک زیادی مصرف می کنند. دستورالعمل های فعلی USDA نشان می دهد که بزرگسالان بیش از 2300 میلی گرم سدیم در روز مصرف نمی کنند. از آنجایی که بسیاری از غذاهای بسته بندی شده از قبل حاوی سدیم هستند، لذا افزودن نمک خوراکی به غذاها ممکن است میزان نمک  دریافتی را از حد مجاز بالاتر ببرد.

چربی های خوب را اضافه کنید

چربی های خوب مانند روغن زیتون، آووکادو و آجیل های سالم را در رژیم غذایی خود بگنجانید. این مواد دارای خواص ضد التهابی هستند که سبب حمایت از سیستم ایمنی بدن شما میشوند. برای حداکثر ارزش غذایی، به جای ماهی آزاد پرورشی، ماهی آزاد صید شده وحشی را انتخاب کنید. ماهی سالمون ه منبع مناسبی برای چربی خوب است.

تا حد امکان از گوشت های ارگانیک که با علف تغذیه می شوند، استفاده کنید. حیواناتی که با علف طبیعی تغذیه می‌شوند دارای گوشت سالم و نیز چربی‌ها و مواد مغذی سالم‌تر و در کل چربی کمتری هستند و در مقابل  گوشت حیوانات تغذیه‌شده با غلات این .یژگی ها را ندارند..

مصرف الکل را قطع کنید

نوشیدنی های الکلی اغلب حاوی کربوهیدرات و قند هستند. مصرف بیش از حد الکل باعث استرس بر روی کبد و سیستم ایمنی شما می شود.

شیرینی ها را محدود کنید

بیماری تیروئید خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش می دهد. برای کمک به کاهش این خطر و کاهش استرس رژیم غذایی، نوشابه‌های گازدار و سایر اشکال قند مانند عسل و ملاس را حذف یا کم کنید و  و تا حد ممکن از مصرف نوشیدنی‌های رژیمی و شیرین‌کننده‌های مصنوعی بپرهیزید.

از خوردن بیش از حد در یک وعده غذایی خودداری کنید

خوردن تا زمانی که سیر شوید باعث افزایش قند خون می شود که معمولاً به دنبال آن افت یا سقوط می کند.

خوردن به شکل آگاهانه یک راهکار مفید جهت جلوگیری از زیاده روی در غذا خوردن  است. این کار به مغز  شما زمان می دهد تا ثبت کند که سیر هستید و آگاهی شما را از این سیگنال ها بهبود می بخشد. همچنین، می تواند به هضم غذا نیز کمک کند.

یک استراحت غذایی شبانه به بدن بدهید

سعی کنید بعد از ساعت 8 بعد از ظهر غذا نخورید. و قبل از خوردن صبحانه به بدن خود 10 تا 12 ساعت استراحت دهید. هنگامی که می خوابید، بدن شما شروع به تولید هورمون های تیروئید، آدرنال و رشد می کند. انرژی این تولید را از چربی ذخیره شده شما می گیرد و در هنگام خواب می سوزاند.

مطالعات نشان داده اند که با دادن یک استراحت 10 تا 12 ساعته، بدن خود شرطی می شود که هر چند ساعت  فقط یک بار غذا دریافت می کند و به شما کمک می کند تا به سمت چربی سوزی شبانه حرکت کنید.

سموم را از بین ببرید

هورمون‌ها، آنتی‌بیوتیک‌ها و آفت‌کش‌ها سم هستند و می‌توانند پاسخ‌های خودایمنی و التهابی را تحریک کنند. تا حد امکان غذاهای ارگانیک، بدون هورمون، بدون آنتی‌بیوتیک، مواد غذایی آزاد، صید وحشی و بدون آفت‌کش مصرف کنید.

یک رژیم غذایی که دوستدار تیروئید است  را امتحان کنید

از آنجایی که تیروئید هورمون هایی تولید می کند که بر کل بدن شما تأثیر می گذارد، لذا به آنچه می خورید حساس است. هرچه استرس غذایی بیشتری به خود وارد کنید، احتمال بیشتری برای تجربه التهاب دارید که می تواند واکنش های خود ایمنی شما را بدتر کند و در عملکرد تیروئید شما اختلال ایجاد کند. در اینجا روش هایی وجود دارد که می توانید آنها را امتحان کنید که مناسب تیروئید هستند و ممکن است التهاب را کاهش دهند

رژیم غذایی حذفی

عدم تحمل غذایی و آلرژن ها - برای مثال لبنیات، سویا و آجیل - می توانند باعث التهاب شوند و کاهش وزن را برای شما دشوارتر کنند. بهتر است یک رژیم غذایی حذفی را آزمایش کنید  و/یا تست آلرژی انجام دهید تا معلوم شود که  حساسیت غذایی یا آلرژی در شما وجود دارد یا خیر.

رژیم غذایی فاقد گلوتن

بیماری سلیاک در افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو و بیماری گریوز سه برابر بیشتر از جمعیت عمومی است.

بیماری سلیاک یک وضعیت خودایمنی است که باعث واکنش ایمنی در سیستم گوارش شما به گلوتن، پروتئین موجود در گندم، جو و چاودار می شود که منجر به آسیب در روده کوچک شما می شود. ابتلا به این بیماری می تواند باعث جذب ضعیف مواد مغذی که برای سلامت تیروئید حیاتی هستند، مانند ید و سلنیوم، شود و توانایی بدن شما را برای جذب داروهای جایگزین هورمون تیروئید (لووتیروکسین) کاهش دهد.

جهت مبتلایان به بیماری سلیاک،  یک رژیم غذایی فاقد  گلوتن می تواند  به کاهش التهاب آنها کمک کند.

رژیم غذایی با گلیسمی پایین

رژیم غذایی حاوی گلیسمی پایین دارای  قند کم و کربوهیدرات های ساده است که به سرعت جذب بدن  می شوند، مانند برنج ،نان، غلات ماکارونی، سیب زمینی ، ذرت و. ..مزیت این رژیم این است که به تعادل قند خون کمک می کند که قند خون بالا باعث استرس رژیم غذایی می شود. قند خون بالا به طور مداوم می تواند التهاب زا نیز باشد، بنابراین کاهش و متعادل کردن قند خون استرس کلی روی هورمون ها، از جمله هورمون های تیروئید را کاهش می دهد.

رژیم خود ایمنی

رژیم خودایمنی بر کاهش التهاب و التیام سیستم ایمنی تمرکز دارد. برای هر نوع بیماری خودایمنی مناسب است و شامل حذف غذاهای خاص به مدت شش تا هشت هفته و سپس مصرف مجدد آنها به آرامی است.

 البته قبل از اینکه هر یک از این روش های غذایی را امتحان کنید، حتما با پزشک خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که هیچ خطری برای وضعیت سلامتی خاص شما وجود ندارد.

 غذای بیماران تیروئیدی

غذاهای گواتروژن را در نظر بگیرید

بر اساس بعضی  تحقیقات انجام شده ، خوارکی هایی که به نام گواتروژن معرفی می شوند احتمال دارد بر عملکرد تیروئید تأثیر بگذارند. برخی از نمونه هایی از غذاهای غنی از گواتروژن عبارتند از کلم بروکلی، کلم بروکسل، گل کلم، کلم پیچ، توت فرنگی، هلو و بادام زمینی.

اگرچه لازم نیست به طور کامل از این غذاها اجتناب کنید، بهتر است  با پزشک خود در مورد چگونگی تعیین تأثیر آنها بر سطح هورمون تیروئید و علائم مشورت کنید.

فیبر کافی دریافت کنید

بسیاری از افراد که  مبتلا به بیماریهای تیروئید هستند معمولا دچار یبوست و یا اضافه وزن می شوند. فیبر برای سلامت قلب ،هضم غذا، افزایش احساس سیری و حرکات روده سالم مهم است.

دستورالعمل‌های USDA توصیه می‌کند که بزرگسالان 22 تا 33 گرم فیبر در روز بسته به سن و جنسیت مصرف کنند. فیبر  خوب باید از غذاهای پرفیبر مانند : غلات کامل ، سیب با پوست و لوبیا تهیه شود.

به خاطر داشته باشید که اگر شروع به خوردن یک رژیم غذایی با فیبر بالا کنید، باید هورمون محرک تیروئید (TSH) خود را در عرض هشت تا دوازده هفته مجدداً بررسی کنید تا ببینید آیا نیاز به تنظیم مجدد دوز دارید، زیرا فیبر می‌تواند بر جذب داروهای جایگزین هورمون تیروئید شما تأثیر بگذارد. .

آب کافی بنوشید

هیدراته ماندن به عملکرد موثرتر متابولیسم کمک می‌کند و همچنین می‌تواند اشتهای شما را کاهش دهد، احتباس آب و نفخ را از بین ببرد، هضم را بهبود بخشد، و با یبوست و خستگی مقابله کند.

نوع، فرم و دمای آب را آزمایش کنید و ببینید که در کدام فرم بیشتر هیدراته می مانید ببینید که کدام فرم آب برایتان راحت‌تر است و آن را مصرف کنید مثلا آب در دمای اتاق به جای آب سرد یا آب گازدار یا آب فیلتر شده به جای شیر آب یا با اضافه کردن لیمو ، یا برش خیار، آب بیشتری بنوشید.

دستورالعمل های مصرف آب از 2000 میلی لیتر در روز (حدود 8 فنجان) تا 3800 میلی لیتر (حدود 16 فنجان) در روز بر اساس وزن شما متغیر است.

 

سطح ویتامینها  و مواد معدنی و ضروری را در بدن  حفظ کنید

کمبودهای تغذیه ای می تواند علائم بیماری تیروئید را بدتر کند. و اگرچه آنها دلیل بروز بیماری خودایمنی تیروئید نیستند، اما در افراد مبتلا به بیماری گریوز و تیروئیدیت هاشیموتو شایع هستند. وجود سطوح کافی از بعضی مواد مغذی جهت سلامتی شما  بسیار مهم است.

ویتامین D:

ویتامین D در حفظ سلامت سیستم ایمنی بدن نقش مهمی را ایفا می کند. این ویتامین در نتیجه قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش خورشید در پوست شما ساخته می شود و همچنین در برخی مواد غذایی یافت می شود.

مطالعات علمی نشان داده‌اند که کمبود ویتامین D ممکن است با ایجاد بیماری‌های خودایمنی تیروئید مرتبط باشد و در افراد مبتلا به این بیماری‌ها شایع‌تر است. تحقیقات همچنین نشان داده است که مکمل ویتامین D ممکن است به کاهش هر دو آنتی بادی پراکسیداز تیروئید (TPO) و تیروگلوبولین (Tg) در افراد مبتلا به بیماری خودایمنی تیروئید کمک کند.

فواید ویتامین D

به بدن شما کمک می کند تا کلسیم را برای حفظ سلامت استخوان ها جذب کند

سیستم ایمنی انسان را بهبود می بخشد

فشار خون را کاهش میدهد

 این ویتامین احتمال  ابتلا به  دیابت و بیماریهای  قلبی را کاهش میدهد

غذاهای سرشار از ویتامین D

ماهی های چرب مانند :سالمون و ماهی تن

غلات

پنیر

زرده تخم مرغ

آب پرتقال غنی شده

دستورالعمل های فعلی نشان می دهد که بزرگسالان باید روزانه حدود 15 میکروگرم ویتامین D در روز دریافت کنند. بزرگسالان بالای 70 سال باید 20 میکروگرم در روز دریافت کنند. به گفته مؤسسه ملی بهداشت، اکثر مردم حداقل بخشی از نیازهای ویتامین D خود را از طریق قرار گرفتن در معرض نور خورشید تامین می کنند.

ویتامین B12

همچنین کمبود ویتامین B12 در افراد مبتلا به بیماری خودایمنی تیروئید و همچنین افراد مسن و افرادی که از رژیم گیاهخواری پیروی می کنند، بیشتر دیده می شود.

کمبود ویتامین B12 به دلیل نقش مهمی که در تشکیل گلبول‌های قرمز خون و عملکرد عصبی دارد، می‌تواند باعث خستگی، از دست دادن انرژی و نیز گزگزو بی‌حسی به دلیل اختلالات عصبی و تنگی نفس ناشی از کم خونی شود. دستورالعمل های فعلی نشان می دهد که افراد بالای 14 سال باید 2.4 میکروگرم در روز ویتامین B12 مصرف کنند.

فواید ویتامین B12

به سلولهای  بدن در سنتز DNA کمک می کند

 در سلامت گلبول قرمز نقش مهمی دارد

از کم خونی جلوگیری می کند

غذاهای سرشار از B12

گوشت

مرغ

ماهی

محصولات لبنی

تخم مرغ

سلنیوم

تیروئید دارای بیشترین میزان سلنیوم در بدن است  و این ماده جهت  سلامت تیروئید ضروری است، به خصوص که. سطح پایین سلنیوم سبب افزایش احتمال کم کاری تیروئید، تیروئیدیت هاشیموتو ،گواتر و بیماری گریوز می شود.

کمبود سلنیوم نسبتاً غیرمعمول است، در صورت داشتن مشکلات گوارشی یا جذب احتمال بیشتری وجود داردکه سطح سلنیوم پایینی داشته باشید و بهتر است از مکمل ها استفاده کنید. با این وجود ، سلنیوم بیش از حد مجاز نیز  می تواند سمی باشد. متخصصان توصیه می کنند که بزرگسالان 55 میکروگرم تا 400 میکروگرم سلنیوم  در روز مصرف کنند  و بیش از 400 میکروگرم در روز سلنیوم مصرف نکنند .

فواید سلنیوم

برای تولید هورمون تیروئید ضروری است

سبب  جلوگیری از آسیب سلولی می شود

 تقویت کننده  سیستم ایمنی است

احتمال سکته قلبی را کاهش میدهد

خطر ابتلا به سرطان را کاهش میدهد

غذاهای سرشار از سلنیوم

آجیل

غذاهای دریایی مانند میگو، ماهی تن و صدف

دانه های آفتابگردان

مرغ

تخم مرغ

گوشت هایی مانند گوشت چرخ کرده، استیک گوشت گاو

فریتین/آهن

فریتین پروتئینی است که آهن بدن شما را ذخیره می کند و در صورت نیاز آن را آزاد می کند. اگر سطح فریتین شما پایین باشد، سطح آهن شما نیز کاهش می یابد که می تواند منجر به خستگی و احتمالا کم خونی شود.

کمبود آهن می تواند سبب کم کاری تیروئید شود. از آنجایی که بسیاری از علائم کمبود آهن مشابه علائم کم کاری تیروئید هستند یا همزمان رخ می دهند، ممکن است حتی متوجه مشکل خود نباشید. دستورالعمل های فعلی نشان می دهد که بزرگسالان بین 8 میلی گرم (مردان) تا 18 میلی گرم (زنان زیر 51 سال) آهن در روز مصرف می کنند. زنان مسن نیاز به آهن کمتری دارند و در مقابل  زنان شیرده یا باردار نیازمند آهن بیشتری جهت فعالیت های بدنی خود  هستند.

فواید آهن

برای ساخت هموگلوبین، که اکسیژن را در سراسر بدن حمل می کند، حیاتی است

برای ساخت میوگلوبین که اکسیژن را به ماهیچه ها منتقل می کند ضروری است

برای تولید TSH ضروری است.

غذاهای سرشار از آهن

گوشت قرمز

جگر و قلوه

غلات غنی شده

طیور

آبزیان مانند ، ماهی قزل آلا و ماهی تن و صدف

لوبیا خشک

میوه خشک شده

غلات کامل

روی

روی یکی از مواد معدنی است که بدن  جهت  تولید هورمون تیروئید به آن نیازدارد  و نیز این ماده در فرآیند های متعددی در بدن نقش ایفا می کند  . سطوح پایین روی می تواند محرک کم کاری تیروئید باشد. از آنجایی که بدن شما راهی برای ذخیره روی ندارد، مصرف روزانه آن بسیار مهم است. دستورالعمل های فعلی نشان می دهد که بزرگسالان 8 میلی گرم (زنان) تا 11 میلی گرم (مردان) در روز باید مصرف  روی داشته باشند.

فواید روی

به متابولیسم هورمون تیروئید کمک می کند

 سبب تقویت سیستم ایمنی بدن میشود  

از بهبود زخم پشتیبانی می کند

ممکن است خطر ابتلا به بیماری های مرتبط با افزایش سن مانند دژنراسیون ماکولا را کاهش دهد

 

غذاهای سرشار از روی

غذاهای دریایی مانند صدف، خرچنگ

گوشت قرمز

طیور

غلات کامل

لوبیا و آجیل

محصولات لبنی

غلات غنی شده

دریافت صحیح ید را درک کنید

ید برای تولید هورمون های تیروئید تری یدوتیرونین (T3) و تیروکسین (T4) ضروری است. کمبود ید سبب اختلال در عملکرد تیروئید می شود زیرا در این صورت بدن مواد اولیه کافی جهت تولید هورمون را ندارد. این امر به دلیل استفاده از نمک یددار غیر معمول است

ید بیش از حد نیز می تواند مشکل ساز باشد و به گواتر - بزرگ شدن تیروئید - کمک کند و به طور بالقوه باعث تشدید و بدتر شدن بیماری خودایمنی تیروئید شود.

هنگامی که افراد سطح ید پایینی دارند، معمولاً به دلیل کمبود آهن، پیروی از رژیم غذایی محدود یا مصرف برخی داروها است.

اگر پزشک بعد از معاینه و آزمایش خون متوجه گردد که دچار کمبود ید شده اید ممکن است  به طور موقت برای شما مکمل ید تجویز کند. با این حال، باید در نظر داشت  که مصرف مکمل های ید به جهت ابتلا به بیماری تیروئید توصیه نمی شود، زیرا ممکن است  وضعیت تیروئید شما  را بدتر کند، بنابراین بدون راهنمایی پزشک این کار را نکنید.

مراقب مسائل جذب باشید

توصیه می شود بعد از خوردن داروهای جایگزین هورمون تیروئید نباید تا یک ساعت بعد قهوه مصرف کرد حتی قهوه بدون کافئین نیز نباید مصرف شود. این به این دلیل است که قهوه می‌تواند بر جذب دارو تأثیر بگذارد و اثربخشی آن را کاهش دهد.

اگر حتماً باید همزمان هم داروی تیروئید و هم قهوه بخورید، با پزشک خود در مورد کپسول مایع لووتیروکسین به نام Tirosint صحبت کنید که تحقیقات نشان می‌دهد کافئین بر آن تأثیر نمی‌گذارد. همچنین می توانید با توصیه پزشک داروهای تیروئید خود را بجای مصرف در صبح قبل از خواب بخورید.

 

همچنین مهم است که حداقل چهار ساعت پس از مصرف داروهای تیروئید خود صبر کنید و قبل از مصرف مکمل‌های کلسیم یا آهن یا مصرف برخی از داروهای دیگر مانند آنتی اسیدها، این داروها نیز ممکن است جذب داروی شما را کاهش داده و اثربخشی آن را کاهش دهند.

سخن پایانی:

کار عاقلانه این  است که در مورد رژیم غذایی اعتدال رعایت شود. در حالی که برخی غذاها، نوشیدنی‌ها و مکمل‌ها وجود دارند که قطعاً باید از مصرف آنها با داروهای تیروئید خودداری کنید، اما معمولاً دلیلی وجود ندارد که شما نیاز به حذف کامل غذاهای خاص داشته باشید. بهتر است ابتدا با پزشک خود در مورد تغییرات در رژیم غذایی مشورت کنید.

 

مطالب مرتبط :

تیروئید عصبی

تفسیر آزمایش تیروئید

آزمایش و تشخیص تیروئید

بهترین زمان انجام آزمایش تیروئید

آزمایش تیروئید در منزل

قیمت آزمایش تیروئید|در آزمایشگاه بیمارستان رسالت

قیمت آزمایش تیروئید

قیمت آزمایش تیروئید را می توانید از طریق خود آزمایشگاه های مخصوص آزمایش تیروئید مطلع شوید، چون هر آزمایشگاهی مخصوص یک یا چند نوع آزمایش می باشد و آزمایش تیروئید در بهترین آزمایشگاه های کشور انجام می پذیرد. آزمایش تیروئید را میتونید در آزمایشگاه بیمارستان رسالت تهران، با قیمت های بسیار به صرفه ای انجام دهید. این آزمایش را میتوانید به صورت غیر حضوری در منزل و بصورت حضوری در آزمایشگاه بیمارستان رسالت ( رویال تهران ) واقع در جنب پل سید خندان تهران که توسط بهترین متخصصان و بروزترین تجهیزات انجام می شود، انجام دهید.

برخی از آزمایشگاه ها در سایت های مخصوص به خود، تمام اطلاعات، امکانات، نوبت دهی و دیگر خدمات را از طریق سایت آنلاین دردسترس عموم قرار می دهند همچنین حدود هزینه آزمایش تیروئید را در سایت شخصی خود قرار می دهند. شما میتونید با مراجعه به سایت آزمایشگاه بیمارستان رسالت تهران و یا تماس با شماره های درج شده در سایت تمام این خدمات را دریافت کنید.

22852658-021

09198042925

قیمت آزمایش تیروئید در آزمایشگاه بیمارستان رسالت تهران طبق تعرفه مصوب وزارت بهداشت و مورد تایید وزارت بهداشت می باشد و همچنین طرف قرارداد با اکثر بیمه های درمانی است لذا شما میتوانید در این مجموعه با قیمت های کاملا منصفانه و مناسب، براحتی از خدمات ما بهره مند شوید.  به امید دیدار شما

 قیمت آزمایش تیروئید

برای اطلاعات بیشتر درباره این تست با ما همراه باشد:

اولین سوالی که برای بسیاری از مراجعان آزمایش تیروئید مطرح می شود، ناشتا بودن و یا نبودن هنگام آزمایش است؛ سطح هورمون تحریک کننده TSH در طول روز و احتمالا بر اساس غذای مصرفی متفاوت است، در یک سری تحقیقات انجام شده تاثیر مواد غذایی و زمان مصرف آن بر روی جواب آزمایش بررسی شده و نتایج این تحقیقات در این‌جا مطرح شده است.

در یک تحقیق، افرادی را  که جهت کیس های آزمایش تیروئید مطرح شده بودند مد نظر قرار گرفته شد، این افراد به سه گروه A، B،C  تقسیم شدند:  

  • گروه A: با سطح TSH و T4 نرمال
  • گروه B: افرادی با کم کاری تیروئید ساب کلینیکال TSH بالا و T4 نرمال
  • گروه C: افراد با کم کاری تیروئید با سطح T4 کم و سطحTSH  کم

این افراد آزمایش تیروئید ناشتا انجام دادند و  همچنین آزمایش تیروئید را با فاصله دو ساعت بعد از غذا نیز انجام دادند.

 

نتایج نشان داد مقدار TSH بعد از مصرف غذا در تمامی کیس ها کمتر شده بود ولی مقدار T4 تغییر خاصی نکرده بود، این نتایج باعث طبقه بندی ۱۵ درصد از ۲۰ به عنوان کم کاری تیروئید ساب کلینیکال در بین افرادی که به صورت ناشتا آزمایش داده بودند شد، این نتایج در مواردی که سطوح TSH اهمیت خاصی دارد مثلا در بارداریها و یا سطوح TSH در کم کاری ساب کلینیکال مهم محسوب می شود.

کاهش مقدار TSH در همه گروه هایی که دو ساعت بعد از مصرف غذا آزمایش انجام داده بودند نسبت به افرادی که ناشتا بودند، نشان دهنده اهمیت این موضوع در نتایج مورد حساسیت است، جدول زیر نشان دهنده نتایج آزمایشات مد نظر در تحقیقات را نشان می دهد.

 آزمایشگاه بیمارستان رسالت  

در نتیجه آنچه نتایج به ما نشان داد در مورد آزمایش تیروئید ناشتا بودن لازم نیست ولی به این دلیل که برخی از غذاها و مواد خوراکی (چربی ها و افزایش چربی خون) می توانند بر روی جواب آزمایش تیروئید شما تاثیر گذار باشند بهتر است حداقل دو، سه ساعت قبل از آزمایش چیزی نخورید،همچنین به دلیل اینکه گرسنگی نیز بر روی پاسخ آزمایش تیروئید تاثیرگذار است حداکثر ۱۶ ساعت قبل باید غذا میل کرده باشید.

اگر به صورت ناشتا برای آزمایش می روید از ورزش کردن، سیگار کشیدن،آدامس جویدن و غیره خودداری کنید.

دارو ها و اثرگذاری آن ها بر روی جواب آزمایش

اگر از دارویی استفاده می کنید، قبل از انجام آزمایش حتما با پزشک‌ خود مطرح کنید، تا چناچه لازم است مصرف دارو را قطع کنید ولی اگر پزشک در این مورد نیازی به قطع مصرف نداد پس مصرف دارو را به شکل قبل ادامه دهید.

یک نکته مهم

اگر دچار بیماری خاص هستید و یا در گذشته تجربه ای داشته اید که لازم است متصدی آزمایشگاه از آن آگاه باشد حتما به مسئول مربوطه اعلام کرده تا اگر نیازمند پیش بینی خاصی هست اعمال گردد.

در ادامه، دیگر هورمون هایی را که در آزمایش تیروئید مطرح هستند آورده ایم:

 آزمایشگاه تست تیروئید

دیگر هورمون‌های مطرح تیروئید:

آزمایش RT3 : معکوس T3 / معکوس تيرودوتیروئین

از این آزمایش معمولا برای تشخیص سندروم یوتیروئید بیمار استفاده می شود، این سندروم شرایطی است که در آن بیمار با اینکه به ظاهر عملکرد غده تیروئید نرمالی دارد ولی با کمبود سطوح هورمون های T3 و T4 مواجه است، بیماری اغلب در بیمارانی با شرایط بحرانی، مراقبت های ویژه و یا در حالت قحطی زدگی دیده می شود.

سطح  Tg: تيروگلوبولين

بررسی سطح تیروگلوبولین علاوه بر اینکه می تواند در تشخیص عود سرطان  تیروئید کمک کننده باشد، به پیش بینی نتایج درازمدت درمان نیز کمک می کند، بر اساس نتایجی که در تحقیقات به دست آمده است، نتایجی که در نشریه تیروئید منتشر شد تنها ۴ درصد از بیماران با سطح تیروگلوبولین زیر ۱ در جواب آزمایش تیروئید، پس از ۵ سال عود سرطان را تجربه می کنند.

آزمایشات  TPOAb: آنتی بادی های تیروئید پراکسیداز

آنتی بادی TPO در جواب آزمایش تیروئید بیانگر بیماری های خودایمنی گریوز و یا هاشیموتو می باشد، در بیماری هاشیموتو سطحTSH  بالا و سطح T4 پایین بوده و در بیماری گریوز سطحTSH  پائین و سطح T4 بالا می باشد.

آزمایش  TRAb: تایروتروپین رسپتور آنتی بادی

آزمایش آنتی بادی TR علاوه بر اینکه به شناسایی بیماری گریوز کمک می کند، می تواند برای تشخیص گواتر مولتی ندولار نیز استفاده شود، این آزمایش معمولا در آخرین سه ماه بارداری گرفته می شود تا بیماری گریوز و یا پرکاری تیروئید (هایپرتیروئیدی) در جنین بررسی شود.

بررسی سطح  TgAb: آنتی بادی های تیروگلوبولین

نتایج این آنتی بادی در جواب آزمایش تیروئید به تشخیص روند درمان سرطان تیروئید کمک می کند، همچنین در تشخیص بیماری‌های خودایمنی کمک می کند.

 

آزمایش  TBG: تیروکسین بایندینگ گلوبولین

تیروکسین بایندینگ گلوبولین یک پروتئین از گروه پروتئین‌های گلوبولین است که در کبد تولید می شود، این پروتئین به بخش مهمی از هورمون تیروئید در خون متصل می شود.

بخش اعظم هورمون‌های تیروئید به شکل متصل به این پروتئین ها و یا پروتئین دیگری به نام پره آلبومین متصل شونده به تیروکسین هستند و این هورمون‌ها مسئول کنترل وظایف هورمون‌ها نبوده و تنها هورمون‌هایی در این بین مسئول هستند که به صورت آزادانه در خون جا به جا می شوند، بنابراین افزایش مقدار این پروتئین در مواردی از جمله حاملگی باعث افزایش سطح هورمون تیروئید می شود ولیکن در واقع باید گفت چون میزان هورمون آزاد تغییری نکرده پرکاری تیروئید نداریم.

مقدار  T3RU:

هنگامی که مقدار TBG پائین بیاید سطح این فاکتور افزایش می یابد، در واقع از این نوع تست برای سنجش میزان TBG استفاده می شود.

آیا آزمایش تیروئید می تواند به تنهایی بیماری را مشخص کند؟

جواب آزمایش تیروئید ممکن است به تنهایی کافی نباشد و احتمال دارد پزشک نیازمند انجام آزمایش های تکمیلی،شامل تصویربرداری، سونوگرافی،در مواردی بیوپسی و FNA (نمونه برداری از ندول غده تیروئید) باشد تا بتواند به شرایط بیمار اشراف کامل داشته باشد.

 

علائم پرکاری تیروئید|عوارض پرکاری تیروئید

علائم پرکاری تیروئید

وقتی تیروئید پرکار دارید، بدن و فرآیندهای آن تسریع می شود. بسیاری از علائم برعکس علائم کم کاری تیروئید هستند، مانند احساس گرمای بیش از حد معمول.

ضربان قلب شما ممکن است تغییرداشته باشد و ریتم های نامنظم داشته باشد. ممکن است فشار خون بالا داشته باشید. افزایش جریان خون به سلول های شما می تواند پوست شما را به طور غیرمعمول صاف و ناخن های شما را نرم کند. با افزایش سرعت سیستم گوارش، غذا ممکن است مستقیماً از طریق بدن شما عبور کند و منجر به جذب ضعیف برخی از مواد مغذی شود. ممکن است با اسهال یا اجابت مزاج مکرر مواجه شوید.

در ابتدا، این فرایند  سبب انرژی بیشتری در بدن می شود. ولی، کوتاه مدت است. بدن شما قرار نیست این سرعت سریع را حفظ کند، بنابراین در نهایت خسته خواهید شد.

علائم پرکاری تیروئید

خستگی

کاهش یا افزایش وزن

احساس گرمای اضافی

اسهال

ریزش مو

افزایش تعریق

دوره های  قاعدگی سبک و کوتاه

تپش قلب

ضخیم شدن ناخن، پوسته پوسته شدن

اضطراب و عصبی بودن

چشم های برآمده یا پف کرده

ضعف عضلانی

بیخوابی

علل پرکاری تیروئید

تیروئید بیش فعال علل بالقوه کمتری دارد. ممکن است در خانواده ها ارثی باشد. علل دیگر عبارتند از:

  • بیماری خود ایمنی: بیماری گریوز پشت بیش از 70 درصد موارد تیروئید بیش فعال است. آسیب به تیروئید توسط آنتی بادی هایی ایجاد می شود که به طور مزمن تیروئید را فعال کرده و منجر به تولید بیش از حد هورمون می شود.
  • ندول ها: رشد غیر طبیعی بافت های تیروئید می تواند منجر به ترشح بیش از حد هورمون شود.
  • تیروئیدیت: هنگامی که تیروئیدیت برای اولین بار رخ می دهد، می تواند باعث شود تیروئید تمام هورمون هایی را که تولید کرده است ترشح کند و به پرکاری تیروئید موقت منجر شود. پس از آن، سطوح به محدوده کم کاری تیروئید کاهش می یابد.
  • مصرف بیش از حد دارو: اگر برای کم کاری تیروئید بیش از حد داروهای هورمونی تیروئید مصرف کنید، می تواند منجر به پرکاری تیروئید شود.
  • سطوح غیرطبیعی ید: اگر کمبود ید دارید و به طور ناگهانی مصرف ید خود را افزایش دهید، ممکن است در حالی که بدن خود را با تغییرات تطبیق می دهد، به پرکاری تیروئید موقت مبتلا شوید.

 

نقش ید

ید عنصری است که بدن شما نمی تواند به تنهایی بسازد، بنابراین شما جهت دریافت آن به غذا  وابسته هستید سلول های تیروئید ید را از جریان خون شما جذب می کنند و از آن برای ایجاد T3 و T4 استفاده می کنند. سطوح پایین ید می تواند منجر به کم کاری تیروئید شود و ید اضافی در خون شما می تواند به کم کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید منجر شود.

عوارض پرکاری تیروئید:

  • گواتر: مانند کم کاری تیروئید، گواتر باعث احساس یک توده در گلو می شود، ممکن است دردناک باشد و ممکن است در بلع یا تنفس اختلال ایجاد کند.
  • مشکلات بارداری: پرکاری تیروئید متوسط ​​تا شدید می تواند منجر به پره اکلامپسی، زایمان زودرس، نوزادان کوچک، مرده زایی و احتمالاً نقایص مادرزادی شود.
  • پرکاری تیروئید نوزادان: زمانی که فردی که حامل نوزاد است مبتلا به بیماری گریوز است، ممکن است نوزادش با پرکاری تیروئید متولد شود یا حتی قبل از تولد به آن مبتلا شود. این می تواند باعث وزن کم هنگام تولد، سرهای کوچک غیرمعمول، ضربان قلب سریع، تحریک پذیری، بد خوابی و به ندرت تجمع خطرناک مایعات (هیدروپس جنینی) شود.
  • پوکی استخوان: استخوان های ضعیف شما را مستعد شکستگی می کند.
  • فیبریلاسیون دهلیزی: ضربان غیر طبیعی قلب ممکن است منجر به سکته یا نارسایی قلبی گردد.
  • طوفان تیروئید: این وضعیت نادر اما بالقوه کشنده می تواند با ترکیبی از پرکاری تیروئید درمان نشده و عفونت، جراحی یا تروما ایجاد شود. این شامل ضربان قلب بسیار سریع، تب بالا، بی قراری، اسهال، دلیریوم و احتمالاً کاهش هوشیاری است.

علائم پرکاری تیروئید

بیماری گریوز چیست؟

بیماری گریوز یکی از علل پرکاری تیروئید است. این بیماری در اثر حمله خود ایمنی به غده تیروئید ایجاد می شود که منجر به تولید بیش از حد هورمون های تیروئید می شود.بیماری گریوز بر اساس : معاینه فیزیکی ، علائم و آزمایش خون بررسی و تشخیص اتفاق می افتد. آزمایشات تصویربرداری نیز ممکن است مورد نیاز باشد.

درمان شامل داروهای ضد تیروئید، درمان با ید رادیواکتیو (RAI) و به ندرت جراحی است که می تواند علائم را کاهش دهد. اگر بیماری گریوز دارید، ممکن است برای علائم پرکاری تیروئید نیز نیاز به درمان داشته باشید.

علائم بیماری گریوز

بیماری گریوز با علائم بسیاری همراه است که مشابه علائم هر نوع پرکاری تیروئید است. و همچنین علائم خاص بیماری گریوز وجود دارد.

 

علائم پرکاری تیروئید (به هر علتی) عبارتند از:

کاهش وزن

تپش قلب

خستگی

ضعف عضلانی

تحریک پذیری

بیخوابی

افزایش عرق / عدم تحمل گرما

اسهال یا حرکات مکرر روده

افزایش اشتها (گاهی اوقات کاهش اشتها)

نازک شدن مو

تنگی نفس

مشکلات باروری

تغییرات چرخه قاعدگی

سرگیجه

فشار خون بالا (فشار خون بالا)

بیماری گریوز و سایر علل پرکاری تیروئید معمولاً با گواتر (بزرگ شدن غده تیروئید) همراه است.

 

علائم اضافی معمولاً در بیماری گریوز رخ می دهد، اما نه سایر انواع پرکاری تیروئید:

  • افتالموپاتی گریوز: که به آن اوربیتوپاتی گریوز نیز گفته می شود، اغلب باعث "برآمدگی چشم" می شود. افتالموپاتی گریوز می تواند باعث فشار در اطراف چشم، چشم های حساس و کاهش بینایی شود. این تقریباً یک سوم افراد مبتلا به گریوز را تحت تأثیر قرار می دهد و ناشی از تورم ناشی از فرآیند خود ایمنی در پشت این بیماری است.
  • ضایعات پوستی: درموپاتی تیروئید، همچنین به عنوان درموپاتی گریوز شناخته می شود، می تواند باعث ضخیم شدن پوست، تورم و خارش شدید شود. در موارد نادر، درموپاتی تیروئید می تواند به وضعیتی به نام آکروپاکی acropachy تبدیل شود که با تغییر شکل انگشتان دست و پا مشخص می شود.

عوارض

اگر بیماری گریوز شما به اندازه کافی درمان نشود، پوکی استخوان (نازک شدن استخوان ها) و بیماری قلبی می توانند در طول زمان ایجاد شوند.

طوفان تیروئید یا Thyroid stormیک عارضه نادر و خطرناک است که با ضربان قلب سریع، فشار خون بالا و تب بالا مشخص می شود. این عارضه می تواند کشنده باشد، اما درمان فوری پزشکی می تواند شرایط را کاهش دهد. بیهوشی عمومی برای جراحی یک محرک رایج برای طوفان تیروئید در افراد مبتلا به پرکاری تیروئید است.

علل

یک فرآیند خودایمنی زمانی است که سیستم ایمنی بدن به اشتباه بدن خود فرد را هدف قرار می دهد. با بیماری گریوز، بدن آنتی بادی (پروتئین های مبارزه کننده با عفونت) علیه غده تیروئید تولید می کند.

چندین آنتی بادی مختلف تیروئیدی وجود دارد که هرکدام منجر به شرایط متفاوت تیروئید می شوند.

آنتی بادی دریافت کننده TSH یا TSHR-Ab با بیماری گریوز در ارتباط است

 

هورمون محرک تیروئید (TSH) توسط غده هیپوفیز در مغز ترشح می شود. به گیرنده های TSH روی غده تیروئید متصل می شود تا باعث تولید هورمون های تیروئید شود. TSHR-Ab مانند TSH عمل می کند و به غده تیروئید سیگنال می دهد که کار خود را ا ادامه دهد - حتی زمانی که نیازی به آن نیست.

عوامل خطر

چندین عامل خطر مرتبط با بیماری گریوز وجود دارد:

در افراد زیر 40سال شایع تر است

احتمال بیماری گریوز در زنان از مردان بیشتر است.

خطر افزایش در دوران بارداری وجود دارد.

سابقه خانوادگی بیماری گریوز یک عامل خطر است.

اگر بیماری خودایمنی دیگری مانند لوپوس دارید، احتمال بیشتری برای ابتلا به بیماری گریوز دارید.

سیگار یک عامل خطر قوی برای این وضعیت است

برخی پیشنهادها مبنی بر اینکه استرس می‌تواند نقشی داشته باشد وجود دارد، اما شواهدی آنرا اثبات نکرده است  و یک رابطه علت و معلولی نامشخص است.

تشخیص

معاینه فیزیکی و آزمایش خون می تواند مشخص کند که آیا پرکاری تیروئید دارید یا خیر. این آزمایشات ممکن است علت را به بیماری گریوز محدود کند.

گاهی اوقات ممکن است برای تشخیص بیماری گریوز از سایر انواع پرکاری تیروئید به تصویربرداری یا بیوپسی نیز نیاز باشد.

 

1-معاینه  جسمی

بیماری گریوز می‌تواند باعث بزرگ شدن غده تیروئید، ضربان قلب سریع، بی‌قراری، لرزش، رفلکس‌های سریع و احتمالاً پوستی مرطوب و صاف شود.

گواتر نشان می‌دهد که ممکن است بیماری گریوز داشته باشید، اما بیماری تیروئید دیگری را رد نمی‌کند. افتالموپاتی یا درموپاتی با بیماری گریوز بیشتر از سایر علل پرکاری تیروئید است.

ترکیبی از گواتر، افتالموپاتی و درموپاتی (یا آکروپاتی) نشان دهنده بیماری گریوز است.

2-آزمایشات خون

رایج ترین آزمایشات تیروئید شامل TSH، تیروکسین آزاد (T4 free) و تری یدوتیرونین (T3) است. TSH پایین با T4 آزاد بالا و/یا T3 بالا نوعی پرکاری تیروئید است. پزشک شما همچنین ممکن است درخواست کند که آزمایش‌های آنتی‌بادی تیروئید را انجام دهید.

3-تست های تصویربرداری

بیماری گریوز می تواند تغییری در ظاهر غده تیروئید ایجاد کند که ممکن است از یک غده تیروئید طبیعی یا از سایر شرایط تیروئید متمایز شود. این معمولاً با سونوگرافی تیروئید قابل مشاهده است.

درمان پرکاری تیروئید

پرکاری تیروئید بسیار قابل درمان است و بین 20 تا 30 درصد افراد مبتلا به بیماری گریوز ممکن است با درمان به بهبودی طولانی مدت بپردازند.

داروهای ضد تیروئید، معمولاً تاپازول (متیمازول)، می‌توانند توانایی تیروئید شما را برای ساختن هورمون‌ها مسدود کنند و در نتیجه بیماری را بدون آسیب رساندن به خود غده کنترل کنند. این داروها ممکن است قبل از ید رادیواکتیو یا جراحی برای افراد مبتلا به ندول مصرف شوند.

ید رادیواکتیو که از طریق دهان مصرف می‌شود، به سلول‌های تیروئید آسیب می‌زند یا آنها را از بین می‌برد، در نتیجه سلول‌های کمتری برای تولید هورمون‌های تیروئید و کوچک شدن گره‌ها باقی می‌ماند. این باعث کاهش سطح هورمون به محدوده مورد نظر می شود. اگر اولین درمان به اندازه کافی موفقیت آمیز نباشد، ممکن است دوره دوم داده شود. گاهی اوقات این درمان منجر به کم کاری تیروئید می شود که سپس با هورمون های جایگزین درمان می شود.

درمان با ید رادیواکتیو بسیار رایج است. برخی از مردم نگران هستند که پرتوها ممکن است باعث سرطان شوند، اما درمان با افزایش نرخ سرطان مرتبط نیست.

مسدود کننده های بتا سطح هورمون تیروئید شما را کاهش نمی دهد، اما می تواند عملکرد هورمون ها را مسدود کرده و علائم را کاهش دهد. این داروها عبارتند از:

 

 ایندرال (پروپانولول)

 تنورمین (آتنولول)

 لوپرسور (متوپرولول)

 کورگارد (نادولول)

 پس از هر یک از این درمان ها، ممکن است پرکاری تیروئید عود کند. با این حال، برداشتن تمام یا بیشتر غده تیروئید با جراحی می تواند این بیماری را برای همیشه درمان کند. ممکن است به کم کاری تیروئید منجر شود، زیرا سلول های کمی یا هیچ سلولی برای تولید هورمون باقی نمانده است، بنابراین اگر تصمیم به برداشتن تیروئید خود داشته باشید، هورمون های جایگزین تیروئید برای بقیه عمر شما ضروری خواهد بود.

 در حالی که جراحی به طور کلی ایمن در نظر گرفته می شود، ولی همیشه خطراتی را به همراه دارد. عوارض عمده نادر است اما می تواند شامل موارد زیر باشد:

 آسیب به غدد پاراتیروئید که سطح کلسیم را در بدن شما کنترل می کنند

 آسیب به اعصاب تارهای صوتی شما که منجر به صدای خشن می شود

خلاصه

تیروئید شما می تواند هورمون هایی را که برای عملکرد طبیعی بدن ضروری هستند، تولید کند. هر کدام علل، علائم و درمان متفاوتی دارند. با این حال، از آنجایی که هورمون های تیروئید متابولیسم شما را تنظیم می کنند، هم کم کاری و هم پرکاری تیروئید می توانند بسیاری از قسمت های بدن شما را تحت تاثیر قرار دهند.

درباره ما

آزمایشگاه پاتوبیولوژی بیمارستان رسالت(رویال تهران) با مساحت 500 متری در جنب پل سید خندان تهران آماده ارائه خدمات به شما عزیزان  (شرکت های دولتی و خصوصی و سازمان ها و موسسات )می باشد. ضمنا آزمایشگاه بیمارستان رسالت پذیرای کلیه بیمه های تکمیلی می باشد.

 

تماس

آدرس : تهران - ضلع شرقی پل سید خندان، اول 45 متری رسالت، نبش ابوذر غفاری

تلفن : 02122862018  _ 02122852658
تلفن پشتیبانی شبانه روزی : 09198042925
فکس : 02122897319

 

 

نقشه آزمایشگاه

منوی اصلی